کیش فقط خرید کردن و دیدن پاساژ نیست

کیش فقط خرید کردن و دیدن پاساژ نیست

سال هاست جزیره كیش به عنوان یكی از مقاصد اصلی گردشگران ایرانی و خارجی شناخته شده و وجود ده ها جاذبه طبیعی، تاریخی و فرهنگی موجود در آن، سفری خاطره انگیز را برای گردشگران رقم زده است. این جزیره همه ساله و با شروع تابستان ضمن برپایی جشنواره تابستانی علاوه بر تغییر حال و هوای گردشگران، خود تبدیل به یكی از جاذبه های گردشگری بسیار مهیج شده هرچند از نظر هزینه گزاف است اما رفتن به این جزیره زیبا را به شما توصیه می کنیم.

 

وجود سواحل زیبا در كنار ده ها مركز تجاری زیبا و مدرن و نوع خاص خیابان بندی و آرامش و نظافت موجود در شهر، سفر به كیش را تبدیل به یكی از سفرهای متفاوت برای خانواده های ایرانی كرده است. در كنار این جاذبه های تجاری ـ طبیعی نباید از جاذبه های تاریخی كیش چشم پوشی كرد. جزیره كیش در دل آب های خلیج فارس تاریخچه ای چند صد ساله دارد. در طول این سال ها بزرگانی چون ابن بطوطه، سعدی، یاقوت حموی و دیگر مورخین یا به كیش سفر كردند یا در مورد عظمت و شكوه آن سخن گفته اند. استاد سخن سعدی در باب سوم كتاب معروف و شاخص خود گلستان با بازرگانی در جزیره كیش سخن گفته است.

 

خلیج فارس و جزایر آن در طول تاریخ همواره جزء جدایی ناپذیر امپراتوری بزرگ ایران و محل تلاقی راه های دریایی بین شرق و غرب، در مسیر قدیمی ترین جاده تجارتی جهان معروف به جاده ابریشم بوده است. یكی از اصلی ترین آثار تاریخی این جزیره، بقایای شهر تاریخی حریره است كه در شمال كیش قرار گرفته است.به گزارش پرشین تک  عمارت اعیانی، حمام، مجموعه بندرگاه شهر، قنات های قدیمی و مسجد كهن از آثاری است كه تاكنون در این شهر باستانی و تاریخی شناسایی شده و از زیر خاك بیرون آمده است. زمان رونق و شكوه شهر حریره كیش از سال ۳۶۷ تا ۹۱۲ هجری قمری بوده است. وسعت این شهر باستانی ۱۲۰ هكتار است.

 

عمارت اعیانی
در عمارت اعیانی مقدار زیادی اشیای سفالی و تزئینات بدنه از جمله گچبری و كاشی لعابدار به دست آمده است كه عموما مربوط به سده های هفتم و هشتم هجری هستند. ورودی اصلی بنا در ضلع غربی قرار گرفته است و توسط راهرویی به حیاط مركزی مرتبط می شود كه احتمالا بدون سقف بوده وراهروی دور تا دور آن سقف داشته است كه با قوس هایی مزین شده بود. اتاق هایی اطراف حیاط مركزی وجود دارند كه شامل مطبخ، سرویس بهداشتی، انبارها و اتاق پذیرایی هستند. دو رشته پلكان از حیاط مركزی به طبقه دوم منتهی می شود و قسمت هایی از كف اتاق و بالكن مربوط به طبقه دوم موجود است.اهمیت ذخیره و استفاده از آب شیرین باعث ساخت سیستم كانال كشی و آب انبار اختصاصی در داخل بنا شده است.

 

مسجد جامع
از مسجد جامع شهر حریره بقایای مناره ای بلند و باشكوه با پلان دایره ای و پلكان داخلی، پایه ها و ستون های چندوجهی متعدد بر جای مانده كه از اهمیت و اعتبار بالایی برخوردار است. این مسجد دارای آب انباری بوده كه مسقف است، ولی سقف آن به درون آب انبار فرو ریخته است!در حال حاضر این مسجد مسقف نیست، اما بنا به شواهد، پوشش سقف مسجد تركیبی از طاق آهنگی، طاق چهار بخشی و سقف تخت (تیر پوش) بوده است. در این مسجد یك مناره و چهار محراب شناسایی شده است.

 

از كل مساحت مسجد، 1200 متر به شبستان سرپوشیده یا محل نمازگزاران اختصاص داشته كه بالغ بر 2200 نمازگزار را پذیرا بوده است. با بررسی های باستان شناختی مشخص شده است كه بنای اولیه مسجد 900 تا هزار سال قبل از یك فضای كوچك با حداكثر سه فرش انداز و محرابی ساده و كوچك شروع شده و همزمان با رشد جمعیت و رونق شهر بر وسعت و تزئینات آن افزوده شده است.

 

از اواخر دوره تیموری به بعد در حدود 400 سال پیش این شهر رو به افول نهاد و از وسعت مسجد نیز كاسته شد. در دوره های پایانی با استفاده از مصالح موجود، مسجد كوچك تری در محل محراب مركزی ساخته شد. در كنار مسجد، بقایای یك برج به چشم می خورد كه پایه آن برجا مانده و مربع شكل است؛ این كه آیا برج كاملا این شكل را حفظ كرده یا دایره ای بوده، مشخص نیست. آخرین یافته های باستان شناسی، وجود بازار پر رونقی را در كنار مسجد نشان می دهد. این بازار یادآور تجارت سودآور و پررونق بین المللی این جزیره با كشورهای هندوستان، چین، عربستان و زنگبار است.

 

بندرگاه
در حاشیه ساحلی شهر تاریخی حریره، بقایای معماری و چاه ها و كانال هایی مشهود است كه در صخره های مرجانی و رو به دریا ساخته شده و ارتباط شهر را با دریا بر قرار می كرد. برخی از این كانال ها تا ساختمان های شهر نیز ادامه داشته است. رشته پلكانی در دل این صخره ها طبق اصول پیشرفته معماری در كمترین فضای لازم تراشیده شده است و امكان حمل بار بر پشت باربران را آسان می كرد. یكی دیگر از پدیده های معماری این مجموعه وجود شیارهای تعبیه شده در كف اتاق ها موسوم به گرده ماهی است؛ بنا به نظر برخی باستان شناسان این شیارها به منظور تهیه شیره خرما ایجاد شده است.

 

پژوهش ها نشان می دهد تاسیسات انتقال و ذخیره آب شیرین از اجزای اصلی معماری شهر باستانی حریره بوده است.آب انبارهای مستطیل شكل بسیاری در ابعاد و عمق های مختلف در این شهر وجود دارد و نیز رشته قنات های متعدد از داخل شهر و مجموعه های مسكونی عبور كرده و آب آشامیدنی را كه هم به مصرف ساكنان می رسید و هم منبع درآمدی بود، تامین می كرد.البته در كنار این آثار باید به بقایای یك حمام تاریخی و زیبا نیز در این شهر اشاره كرد.در زمانی كه خاندان بنی قیصر در قرن چهارم هجری در كیش حكومت می كردند، ابن خرداد مورخ آن زمان بوده و این شهر را از نزدیك دیده و در مورد آن چنین گفته است:

 

در این جزیره، شهر بزرگ حصارداری ساخته شده بود و كشتی های تجارتی هندوستان و عربستان اغلب در بندرگاه آن لنگر می انداختند.همزمان با حكومت اتابكان فارس در سده های ششم و هفتم هجری قمری، كیش به اوج رونق و عظمت رسید و به عنوان خزانه اتابكان فارس شهرت یافت. در زمان ایلخانان مغول و دوره تیموریان، جزیره كیش به عنوان مهم ترین مركز تجاری و بازرگانی منطقه خلیج فارس شناخته شد و نقشی اساسی در برقراری ارتباط بین اقوام و ملل مختلف داشت.